Sen

„Zaburzenia snu u dzieci do 5 roku życia”

z Lyliane Nemet-Pier, psychoanalitykiem dziecięcym

U dzieci występują różne rodzaje zaburzeń snu. Najczęściej są to problemy z zasypianiem lub częste przebudzenia. Rzadziej występują koszmary, lęki nocne i lunatykowanie. Każdy przypadek jest inny, więc czasem trudno jest zdiagnozować przyczyny zaburzeń snu. Lyliane Nemet-Pier, psycholog kliniczny i psychoanalityk, odpowiada na pytania rodziców dotyczące snu u dzieci, aby pomóc im zrozumieć, czym są zaburzenia snu i jak im zaradzić. Tematyczne kompendium wiedzy w formie pytań i odpowiedzi. Każda odpowiedź zawiera praktyczne wskazówki dla rodziców, którzy chcieliby lepiej zrozumieć zaburzenia snu swoich dzieci i radzić sobie z nimi.

 

Co trzeba wiedzieć o śnie dziecka?

 

 

O śnie dziecka w 5 pytaniach



Cykl snu

Sen dziecka przebiega w następujących po sobie cyklach, które zmieniają się w czasie życia dziecka i dzielą się na kilka faz. Cykl snu można porównać do pociągu złożonego z wagonów, z których każdy jest jedną z faz snu, a lokomotywa jest fazą zasypiania. W miarę, jak dziecko rośnie, jego cykl snu się zmienia i sen zaczyna być regularny. Nasz film pomoże rodzicom lepiej poznać cykl snu ich dziecka, dzięki czemu będą wiedzieli, jak zapewnić dziecku dobry sen.

 

 

1 /5
Pora, o której dziecko jest usypiane, jest nieistotna i może się zmieniać.
Dobra odpowiedź!
Zła odpowiedź!
Pora, o której dziecko jest usypiane, jest niezwykle ważna. Jeśli jest odpowiednio wybrana, pomaga dziecku szybko zasnąć.

6.jpg

Sen dziecka jest uregulowany zegarem biologicznym i składa się z następujących po sobie cyklów. Dziecko należy usypiać, kiedy widzimy, że chce mu się spać, na początku jego naturalnej pory odpoczynku. Rodzice powinni być więc wyczuleni na sygnały świadczące o tym, że dziecko jest śpiące. Każde dziecko ma swoje własne objawy senności. Mogą nimi być takie symptomy, jak ziewanie, ssanie kciuka, pocieranie oczu lub uszu, pojawienie się zaczerwienienia w okolicy oczu lub takie zachowania, jak niechęć do kontaktu z innymi osobami, kładzenie się na podłodze podczas zabawy, czy też, przeciwnie, pobudzenie lub nerwowość. Zauważenie tych sygnałów powinno być znakiem dla rodziców, że nadeszła pora położyć dziecko spać, co pomoże im łatwo uśpić pociechę. Jeśli natomiast położymy dziecko spać w porze, która zazwyczaj przypada na środek jego cyklu snu, nie będzie mogło zasnąć.

Rada

Należy zwracać baczną uwagę na sygnały świadczące o tym, że nadchodzi dla dziecka pora spania i kłaść dziecko spać, jak tylko zacznie zdradzać objawy senności.  Najlepiej dostosować godziny posiłków do rytmu snu ‒ dziecko należy położyć po zakończeniu karmienia. Żeby dziecku łatwo się zasypiało, powinno ono mieć własną przestrzeń, w której będą znane mu przedmioty. Przestrzeń, w której będzie dobrze się czuło i zasypiało z przyjemnością.

2 /5
Fazy niespokojnego snu są normalne u niemowlęcia.
Dobra odpowiedź!
Zła odpowiedź!
Podczas snu niemowlęcia w wieku do 2 miesięcy występują fazy niespokojnego snu.

nourrir-bebe.jpg

Mniej więcej do drugiego miesiąca życia dziecka, w cyklu snu występuje faza niespokojnego snu o długości ok. 25 min, a po niej faza spokojnego snu o długości kolejnych 25 min. Cały cykl trwa więc 50 min. Faza niespokojnego snu przypomina czuwanie ‒ występują w niej ruchy gałek ocznych, ruchy kończyn, można zaobserwować mimikę twarzy, dziecko wydaje dźwięki, a jednak głęboko śpi. Dziecko może płakać i budzić się, ale zazwyczaj szybko znowu zasypia.

Aby lepiej zrozumieć cykl snu w zależności od wieku dziecka, obejrzyj nasz film o cyklu snu, w którym zagadnienie to zostało szerzej omówione.

 

 

 

 

 

Rada

Nie trzeba biec do dziecięcego łóżeczka, jak tylko maluch zapłacze lub skrzywi się. Może być wtedy w fazie głębokiego snu. Jeżeli dziecko uspokoi się po kilku minutach, to znaczy, że śni i należy pozwolić mu zasnąć samodzielnie. Jeżeli się obudzi, nie należy go od razu wyjmować z łóżeczka, bo może mu się wtedy nie udać ponownie zasnąć. 

3 /5
Dziecko, u którego występują lęki nocne, nie powinno być wybudzane.
Dobra odpowiedź!
Zła odpowiedź!
Dziecko, u którego występują lęki nocne, nie powinno być wybudzane.

6.jpg

W przeciwieństwie do koszmarów, lęki nocne nie są częste i występują jedynie u 3% dzieci. Rzadko zdarzają się u dzieci w wieku poniżej 15 miesięcy. Najczęściej dotykają dzieci w wieku od 4 do 12 lat. Występują podczas fazy bardzo głębokiego snu, w pierwszej części nocy, kiedy dziecko mocno śpi. Podczas tego zaburzenia dziecko krzyczy lub głośno płacze i wygląda na zaniepokojone. Drży i spływa potem. Przeważnie niczego nie pamięta po przebudzeniu. Lęki nocne przeważnie pojawiają się, kiedy dziecku brakuje snu, ale ich przyczyną mogą być również zmiany w życiu codziennym dziecka. U małych dzieci problem można rozwiązać przez wprowadzenie drzemki w ciągu dnia: 3 drzemki dziennie do pierwszego roku życia, 2 drzemki u dzieci do 15 miesiąca życia i 1 drzemka u starszych dzieci. 

Rada

Budzenie, potrząsanie czy pocieszanie dziecka cierpiącego na nocne lęki jest bezcelowe, ponieważ dziecko śpi głęboko i nie słyszy, jak je pocieszamy. Jeżeli lęki nocne powtarzają się zbyt często, należy skonsultować się z psychologiem, żeby znaleźć ich przyczynę.

4 /5
Większość dzieci zaczyna przesypiać noce w wieku jednego roku.
Dobra odpowiedź!
Zła odpowiedź!
Dziecko przesypia noce już między 3 a 6 miesiącem życia.

nourrir-bebe.jpg

O tym, że dziecko „przesypia noc” mówimy wtedy, kiedy śpi między północą a 5.00 rano i nie domaga się w tym czasie jedzenia ani kontaktu z rodzicami. Dzieci zaczynają przesypiać noce średnio między 3 a 6 miesiącem życia. Rytm dobowy niemowlęcia zmienia się w miarę, jak dziecko się rozwija. Dzieci szybko zaczynają reagować na to, czy jest dzień czy noc i są bardziej rozbudzone w ciągu dnia, a więcej śpią w nocy. Im większą część ich snu zajmuje faza snu głębokiego, tym rzadziej dzieci się budzą. To, że dziecko przesypia noce nie oznacza, że wcale się w nocy nie budzi. Normalne jest, że budzi się po każdym cyklu snu, ale zasypia ponownie po kilku minutach. O prawdziwych „kłopotach ze snem” można mówić dopiero po 6 miesiącu życia dziecka, kiedy dziecko w ogóle nie daje rodzicom spać.

Rada

Naprzemienne następowanie po sobie dnia i nocy lub naturalnego światła i ciemności jest dla dziecka podstawową miarą czasu. Noworodek, z którym rodzice wychodzą na spacery w godzinach 12.00 ‒ 16.00, będzie przesypiał większą część nocy niż dziecko, które przebywa jedynie w domu. Kiedy dziecko podrośnie, bardziej istotne jest to, żeby wstawało rano o stałej porze.  Niemowlę nie potrzebuje mieć w pokoju zapalonego światła, żeby usnąć ‒ strach przed ciemnością zazwyczaj nie pojawia się u dzieci poniżej 2 roku życia. Młodszym dzieciom będzie nawet łatwiej zasnąć w ciemności. Warto jest również wprowadzić codzienne rytuały przed snem, aby ułatwić dziecku rozróżnienie pory dnia od nocy. 

5 /5
Osteopatia może pomóc w leczeniu niektórych zaburzeń snu.
Dobra odpowiedź!
Zła odpowiedź!
Osteopatia może pomóc zdiagnozować problem fizyczny leżący u źródła zaburzeń snu.

6.jpg

Przyczyną niektórych zaburzeń snu mogą być problemy fizyczne. U niektórych dzieci dość traumatyczny przebieg porodu może skutkować kręczem szyi, bólami czynnościowymi lub zniekształceniem czaszki. Również ból spowodowany np. kolką lub refluksem żołądkowo-przełykowym może przeszkadzać dziecku w zaśnięciu lub przerywać jego sen. Negatywny wpływ na sen może mieć też odczuwane przez noworodka napięcie spowodowane stresem. Wszystkie te przyczyny fizyczne mogą sprawić, że dziecku będzie trudno się odprężyć i będzie ono odczuwać ogólny dyskomfort lub wręcz mieć złe samopoczucie. Celem osteopatii jest zbadanie ciała dziecka, odnalezienie punktów, w których występuje napięcie i zlikwidowanie ich, tak aby dziecko odnalazło równowagę i znów poczuło się dobrze. Dzięki temu dziecko zacznie łatwiej zasypiać, a jego sen będzie spokojniejszy. Jeśli jednak problem nie jest natury fizycznej, osteopatia nie pomoże znaleźć jego rozwiązania.

Rada

Konsultacja z osteopatą powinna być traktowana jako uzupełnienie podstawowych wizyt u pediatry. Osteopata może pracować z dzieckiem od pierwszych dni życia malucha, kiedy kości, mięśnie i stawy dziecka się rozwijają. Dzięki temu postępy będą szybsze i bardziej zauważalne. Jeśli podejrzewamy jakiś problem u swojego dziecka, nie powinniśmy czekać z umówieniem się na wizytę.